Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013

I Ain't Your Mama (Listen carefully..)


                         Ι'll be your laughter,
                                I'll be your drama, 

                   I'll be your best friend,


                                   I'll be your lover

              You can be my baby any time you wanna
                                But I ain't your mama
                              No, I ain't your mama !!!






I'm puttin' on pearls, I'm puttin' on pumps, got a little lace apron on me
Gonna make you stop, gonna make you wanna watch me do the laundry
Gonna put some fun back in this ho-hum honey
Gonna be so hot you'll think it oughta cost you money
You ain't gonna wanna leave home, 'cause I've got it goin' on
I will be most anything you want

I'll be your laughter, I'll be your drama, I'll be your best friend, I'll be your lover
You can be my baby any time you wanna
But I ain't your mama
No, I ain't your mama

I won't make your rules, I won't wipe your nose, I ain't gonna check up on ya
Stay out all night long as that sunlight don't end up tellin' on ya
I won't be your boss, I won't be the bad cop baby
But I'll be the one you just wanna love like crazy
'Cause I'll do all those things that make you wanna sing
I'll say your name, make you wanna do the same

I'll be your laughter, I'll be your drama, I'll be your best friend, I'll be your lover
You can be my baby any time you wanna
But I ain't your mama
No, I ain't your mama

Oh, come on honey
You ain't gonna wanna leave home, 'cause I've got it goin' on
I will be most anything you want

I'll be your laughter, I'll be your drama, I'll be your best friend, I'll be your lover
You can be my baby any time you wanna
But I ain't your mama
No, I ain't your mama

I'll be your best friend, I'll be your lover
You can be my baby any time you wanna
But I ain't your mama
No, I ain't your mama


Αν τον εκτιμούσες λιγότερο θα του ζητούσες λιγότερα και τότε θά......


....""..Θέλεις να πας στον κόσμο και πηγαίνεις μ’ αδειανά τα χέρια, με κάποια υπόσχεση ελευθερίας που οι άνθρωποι με την ηλιθιότητά τους και με την έμφυτή τους διαφθορά δεν μπορούν ούτε καν να την κατανοήσουν, που τη φοβούνται και τη σκιάζονται γιατί τίποτα και ποτέ δεν υπήρξε για τον άνθρωπο και την ανθρώπινη κοινωνία πιο αφόρητο απ’ την ελευθερία! Ενώ, βλέπεις αυτές τις πέτρες μέσα σε τούτη τη γυμνή πυραχτωμένη έρημο; Κάνετες ψωμιά κι η ανθρωπότητα θα τρέξει πίσω Σου σαν κοπάδι, γεμάτη ευγνωμοσύνη κι υπακοή, αν και πάντα θα τρέμει από φόβο πως θα μπορούσες ν’ αποτραβήξεις το χέρι Σου και να πάψεις να τους δίνεις τα ψωμιά Σου. Μα Συ δε θέλησες να στερήσεις απ’ τον άνθρωπο την ελευθερία κι απόρριψες την προσφορά γιατί σκέφτηκες: Τι ελευθερία θάναι αυτή όταν η υπακοή θα εξαγοραστεί με ψωμιά;

Το ήξερες, δεν μπορούσες να μην το ξέρεις αυτό το βασικό μυστικό της ανθρώπινης φύσης, μα αρνήθηκες τη μοναδική αλάνθαστη σημαία που Σου προτάθηκε για να εξαναγκάσεις όλους να Σε προσκυνήσουν ασυζητητεί – τη σημαία του επίγειου άρτου. Και την αρνήθηκες εν ονόματι της ελευθερίας και του επουράνιου άρτου. Κοίτα λοιπόν τι έκανες ακόμα. Κι όλα αυτά πάλι εν ονόματι της ελευθερίας! Σου λέω πως η πιο βασανιστική φροντίδα για τον άνθρωπο είναι τούτη: Ζητάει να βρει όσο μπορεί γρηγορότερα κάποιον που να μπορεί να του παραδώσει εκείνο το δώρο της ελευθερίας που μ’ αυτό γεννιέται ο δύστυχος.
(…..)
Αντί να κυριέψεις την ελευθερία των ανθρώπων, Εσύ τους την έκανες ακόμα μεγαλύτερη! Ή μήπως ξέχασες πως ο άνθρωπος προτιμάει την ησυχία, ακόμα και το θάνατο, παρά την ελεύθερη εκλογή εν γνώσει του καλού και του κακού; Δεν υπάρχει τίποτα πιο ελκυστικό για τον άνθρωπο απ’ την ελευθερία της συνείδησής του, μα δεν υπάρχει και τίποτα πιο βασανιστικό.
Θέλησες την ελεύθερη αγάπη του ανθρώπου, θέλησες να Σε ακολουθήσει ελεύθερα. Αντί να υπακούει στον παλιό αυστηρό νόμο, ο άνθρωπος έπρεπε με ελεύθερη καρδιά ν’ αποφασίζει από δω και μπρος ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό, έχοντας μοναδικό του οδηγό τη μορφή Σου. Μα είναι δυνατό λοιπόν να μη σκέφτηκες πως τελικά θ’ απαρνηθεί ακόμα και τη μορφή Σου και την αλήθεια Σου, συντριμμένος κάτω απ’ το τρομερό βάρος: την ελευθερία της εκλογής;
(…..)
Δεν κατέβηκες απ’ το σταυρό όταν Σου φωνάζανε περιγελώντας και λοιδορώντας Σε: «Κατέβα απ’ το σταυρό για να πιστέψουμε πως είσαι Συ». Δεν κατέβηκες γιατί και πάλι δε θέλησες να σκλαβώσεις τον άνθρωπο με το θαύμα και λαχταρώντας την ελεύθερη πίστη κι όχι αυτήν που γεννιέται από θαύμα. Λαχταρούσες την ελεύθερη αγάπη κι όχι τους δουλικούς ενθουσιασμούς του σκλάβου, του τρομοκρατημένου μπροστά σε μιαν ισχύ που τον συντρίβει. Μα και δω εκτίμησες τους ανθρώπους τόσο που δεν τ’ αξίζανε, γιατί φυσικά αυτοί είναι δούλοι αν και πλάστηκαν επαναστάτες. Κοίτα και κρίνε μονάχος Σου. Να, πέρασαν πια δεκαπέντε αιώνες. Κοίταξέ τους: Ποιον πήγες ν’ ανυψώσεις ως τον εαυτό Σου; Παίρνω όρκο πως ο άνθρωπος πλάστηκε πιο αδύναμος και πιο ταπεινός απ’ ό,τι τον νόμισες! Μπορεί, μπορεί τάχα να επιτελέσει ό,τι και Εσύ; Εκτιμώντας τον τόσο πολύ φέρθηκες μαζί του σα νάπαψες πια να τον συμπονείς γιατί του ζήτησες πάρα πολλά. Και ποιος; Εκείνος που τον αγάπησε περισσότερο κι απ’ τον εαυτό Του! Αν τον εκτιμούσες λιγότερο, θα του ζητούσες λιγότερα και τότε θάδειχνες πως τον αγαπάς πιο πολύ, γιατί το βάρος που θα τον έβαζες να σηκώσει θάταν μικρότερο. Αυτός είναι αδύναμος και τιποτένιος.

ΦΙΟΝΤΟΡ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ «ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΡΑΜΑΖΟΦ»
Μετάφραση ΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Παρασκευή 26 Ιουλίου 2013

Βάλε Μουσική , Χορεύοντας να φύγω...





Κάποτε θα γράψω μια μουσική 
ακουμπισμένη στα 
βλέφαρα δυο ματιών

όπως τ' όνειρο 
στην απογευματινή βροχή

όπως το κορίτσι
 στο περβάζι του βραδινού 
παραθύρου

όπως το πρωινό πουλί
 στο ελάχιστο κλωνί της 
ανεξάντλητης ελπίδας.

Κάποτε θα γράψω μια μουσική
 ακουμπισμένη στα 
βλέφαρα δυο ματιών

λάδι και κρασί για τις πληγές
 των απαρηγόρητων αδερφών
φως και πάλι φως
 για το ματωμένο δρόμο της 
ειρήνης. 


(Θωμάς Γκόρπας -τα θεάματα-)
********************************************************************************************

<< βάλε Μουσική>>




**Σε κάθε λύπη και χαρά
και σ’ ό,τι φέρνει ο χρόνος
η μουσική είναι συντροφιά
και λύτρωση και πόνος
σε κάθε ζήλια και θυμό
στο κλάμα στο σκοτάδι
και στο δικό μας το χαμό
στο τέλος και στο χάδι

**Μόνο η μουσική μου κάνει αλήθεια
ό,τι ψέμα τώρα και να ζω

Βάλε μουσική χορεύοντας να φύγω

σε μια φιγούρα απλή και δυνατή
το θέλω μου να πνίγω

Ό,τι θες εσύ τα χέρια μου ανοίγω
να κάνω ένα βήμα και στροφή
χορεύοντας να φύγω

Βάλε μουσική...
Κι ό,τι θες εσύ...

Και το ρυθμό της έχω βρει
προτού ακόμα αρχίσει
και ξέρω πριν το θέμα μπει
αν μ’ έχεις αγαπήσει
κι όταν το όχι θα ακουστεί
φοβάμαι να `μαι μόνη
μα το σκεπάζει η μουσική
που αμέσως δυναμώνει


*******************************************************************************************

Απλά για να ξέρεις...



Άλλη μια συνηθισμένη μέρα για μένα 
ΤΩΡΑ το Βλέπω ΣΑΝ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ 
σαν την αύρα που φυσάει πάνω από τον θάνατο 
σέρνεται αργά πάνω στο σώμα μου
γι'αυτ'ην την τελευταία μέρα που ζω.
ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ
δεν θέλω να ξαναγελάσω
Ποτέ δεν μοιράστηκα το γέλιο μου
ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΩ
δεν θέλω να ξανακλάψω
τα δάκρυα μου δεν φάνηκαν μέσα στη βροχή
εδω που βρισκόμαστε .
Σήμερα θα είναι η τελευταία μέρα μου
αλλά, δεν ανησυχώ
ταξιδεύω στη χώρα της ανακούφισης 
θα φυγω με αυτό το χαμόγελο
για να δεις οτι δεν σε κατηγορώ
Σέρνεται ανατριχιαστικά πάνω στο κορμί μου 
σήμερα είναι η τελευταία μου μέρα 
ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ
δεν θα ξαναγαπήσωη αγάπη ήταν μάταιη
ΟΜΩΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ
δεν θέλω να ξανανιώσω 
τα αισθήματα μου δεν άγγιξαν κανέναν
κι ότι αγάπη έδωσαήταν
ΤΙΠΟΤΑ.


Cultured Pearls - Just To Let You Know

****************************************

Πέμπτη 25 Ιουλίου 2013

Απόσταση....


Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο
από το να αισθάνομαι άσχημα
και να μην μπορώ να σου το πω.

Όχι γιατί θα με σκότωνες
ή θα σε σκότωνε ή γιατί

δεν αγαπιόμαστε πολύ.

Είναι η απόσταση.


[...] Γιατί δεν έχεις

τηλέφωνο και μένεις τόσο
μακριά' το σήμα της Pepsi Cola,
οι γλάροι κι ο θόρυβος.



Frank O'Hara

-Η Έλξη των Ομωνύμων-



Δέσποινα Ολυμπίου - Εδώ είναΙ ΟΙ Νύχτες σου