Αυτο το τραγουδι ..το εχω ακουσει αυτη την εβδομαδα πανω απο 50 φορες και φυσικά καθε μέρα μολις εμπαινα γραφείο ...και ανοιγα υπολογιστή ..αμέσως αυτο ακουγόταν !!
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΘΕΣ...
ΑΧ αυτη η ΑΓΑΠΗ ..παντα κοιμάται και
πάντα όταν ξυπνάει ...βιάζεται να
φύγει...
Την μοναξιά μου στο δρόμο ξεχνώ όλους τους νοιώθω μα δεν τους κοιτώ μόνο πες μου εσύ, θα 'ρθεις το πρωί;
Πέρασαν μέρες, συνήθισα πια, την απουσία σου παίρνω αγκαλιά.
Βιαστικά η αγάπη πριν το τέλος ξυπνάει δεν μου λες, δεν ρωτάω, η ζωή μας που πάει Φυλακή το κρεβάτι που ένα σώμα ακουμπά στα όνειρα μου μονάχα η μορφή σου γυρνά.
Την μυρωδιά σου στο σπίτι φορώ ρούχο που κρύβω εδώ και καιρό θέλω να με θες, θέλω να με θες.
Η ζωή του ανθρώπου στη γη είναι έτσι δομημένη, ώστε ο κάθε ένας μας να πρέπει να σηκώνει βάρη....
Μόνο που σε μια συντριπτική πλειοψηφία τα βάρη τα έχουμε φορτώσει εμείς στις πλάτες μας.... Κάποιος, κουβαλούσε τα βάρη των δύο οικογενειών που έφτιαξε, με χωριστά παιδιά σε κάθε μια, καθώς και μιας τρίτης που είχε στα σκαριά! Είχε επίσης το βάρος της επιχείρησης που διηύθυνε και τις υποχρεώσεις τωνφιλόδοξων ανοιγμάτων για να τη δει να προοδεύει....
Είχε να διοικεί ανθρώπους που δεν κρατούσαν το λόγο τους, να συνεργάζεται με τοκογλύφους, να καλύπτει επιταγές τρέχοντας την τελευταία στιγμή.
<<Ε, λοιπόν, δεν είμαι και Άτλας>> έφτασε να φωνάζει καταβεβλημένος.
Δεν είμαστε Άτλαντες, δεν μπορούμε να σηκώσουμε τον κόσμο όλο στις πλάτες μας....
Και κυρίως όχι τα βάρη που μόνοι μας φορτωθήκαμε μέσα στην αμαρτία μας.
Είμαστε φτιαγμένοι για να κουβαλάμε το βάρος της ημέρας, και αυτό χωρίς μέριμνα και περιττή ανησυχία.
Τα βάρη μας είναι για να τα ρίξουμε επάνω στην υπεράνω δύναμη...
Για να σηκώσει Εκείνος το φορτίο να αναλάβει Εκείνος το πρόβλημα, το θέμα, τις περιστάσεις, την υγεία, το πένθος, την ιδιαίτερη ανάγκη.
Εκείνος που πήρε στους άγιους ώμους Του το φορτίο της αμαρτίας μας και το πλήρωσε με το αίμα Του, σίγουρα μπορεί να σηκώσει κάθε βάρος μας.
Είναι ώρα να ξεφορτωθούμε, να ξεκουραστούμε.
Να ακουμπήσουμε σε Εκείνον.
Να εμπιστευτούμε πως θα νοιαστεί Εκείνος για μας.
Να πάρουμε στα χέρια μας το Λόγο Του και να σκύψουμε σ’αυτόν με πνεύμα υπακοής, γιατί πολλά από τα φορτία μας θα γλυτώσουμε αν κάνουμε όσα Εκείνος μας λέει.
Και για όσα Εκείνος μας εμπιστευθεί να σηκώσουμε, θα μας δώσει την αντίστοιχη χάρη και δύναμη και ακόμη περισσότερη!
"κανε Θεέ μου !!!!!!!"
α π ό τα α γ α π η μ έ ν α μου!!!!
με ηρεμεί αυτό το τραγουδι !!!
♥ (...what you see iς what you get!!.) ♥ μη το κυνηγας !!!
ΣΤ'αληθινα ..στα ψεύτικα ...πορευεσαι στη ζωή....όμως όσο κι αν προσέχεις ..τότε πως θα συναντησεις αυτο το κατι που ψαχνουν όλοι ?? και μόλις το βρίσκουν δεν ξέρουν τί να το κάνουν? ...και φευγουν ..μακριά και να ηξερες και το γιατί ...να σου το εξηγουσαν ...καλά θα ήταν!! !! ..
*Αλλα είναι εκείνα που αγαπώ .... **Αγαπώ την Ελευθερία μου και δεν την Αφήνω... *Αγαπώ την Οργή μου (-απάντηση σε καποιον εδω φίλο που με είπε οργισμένη-)... **Αγαπώ τα Αγνωστα ....το λέω και το ομολογώ .... *Αγαπώ το χαρισμα της Εμπιστοσύνης Στους Ανθρώπους για μένα, ....γιατί για άλλους ειναι ελαττωμα. **Αγαπώ πιο πολύ τους εχθρούς μου και τους μισητές Μου και αυτούς -ες που κάνουν τα
πάντα για να δείξουν την κακκία τους .... *In truth, in false .... I say it and I admit it.....Αγαπώ τα λάθη μου ...κι ας έμεινα έξω από την "πιατσα" και δεν μπόρεσα να το αποδείξω... **it,always it 'll be late..... there 's no second life......
Είμαι καθαρή στα ΟΧΙ μου χωρίς τον κατακλυσμό του απόλυτου ΝΑΙ.... *ΔΕΝ ΦΤΑΝΩ ΠΟΤΕ ΣΤΗΝ "ΕΒΔΟΜΗ" ΜΕΡΑ ...ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΒΑΡΕΘΩ ΠΟΤΕ!!
**ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ.......
*ΕΧΩ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΣΙΩΠΩ ...ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΩ ΠΟΛΛΑ ...ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΙ ΜΕ ΔΟΛΟ ...
**Αγαπω πολύ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ ΜΟΥ ...ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΙΑ ΤΟΥΣ ..ΟΤΑΝ ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΗ "ΚΑΝΟΥΛΑ"...ΚΑΙ τα μαζεύω ...ναι για να τα ξεδιαλύνω κ να μην εξατμιστούν....!!!
*Αγαπώ την Υπομονή μου ..επειδή με εχει σωσει από αλλοπρόσαλλες καταστάσεις
*Αγαπώ τα παιδια μου και ειναι ο μονος λογος που μπορω ΑΝΕΤΑ να γινω εχθρός με κάποιον-Α. *Αγαπώ τα πάθη μου ...και λογαριασμό δεν δίνω. *Αγαπώ να τα "βαζω" με τους ΨΕΥΤΕΣ,..ΤΟΥΣ/ΤΙΣ ΛΙΓΔΙΑΡΗΔΕΣ..ΤΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΘΕΝ , ΤΟΥΣ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΗΔΕΣ-& ΚΑΤΙΝΕΣ ΠΑΝΤΟΣ ΦΥΛΟΥ κ να
τσακώνομαι ΝΑΙ αν εχω ΔΙΚΙΟ ΘΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑΞΩ ΤΑ ΦΩΤΑ ...!!
*Αγαπω το Αντιδραστικό Στοιχείο μέσα ΜΟΥ ...ΤΟΝ ΛΥΚΟ ...που με κυβερνά και ας
Σεληνιάζεται και ουρλιαζει τα βραδυα με πανσελληνο...ειμαι Επικίνδυνη ...Απομακρύνσου!!κι ας με πεις και τρελή!!! *Αγαπώ τον δικό μου Σκοτεινό Κόσμο κι ας ειναι και στα Ταρταρα...κι οταν ειμαι εκεί και
χάνομαι δεν θελω να με ενοχλει κανεις...!!!Πάντα βγαινω στην επιφάνεια! *Αγαπώ πολύ όσους με στεναχωρούν και ειδικά στον σύντροφό μου που αν και δεν ειναι
δίπλα μου κι αν ειναι "μακριά" όση πίκρα μου δωσε παραδέχομαι οτι χάρη σε αυτόν έμαθα
Η μητέρα του είχε μόνο ένα μάτι… Ντρεπόταν γι’ αυτήν κι ώρες ώρες την μισούσε.
Η δουλειά της ήταν μαγείρισσα στην φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε για τους φοιτητές και τους καθηγητές για να βγάζει τα έξοδά τους…
Δεν ήθελε να του μιλάει για να μην μαθαίνουν ότι είναι παιδί μιας μητέρας με… ένα μάτι.
Οι φοιτήτριες έφευγαν γρήγορα, όποτε την έβλεπαν να βγαίνει για λίγο από την κουζίνα κι έλεγαν πως δεν άντεχαν το θέαμα και πως τους προκαλούσε μια ανυπόφορη ανατριχίλα…
Μα από μικρόs είχε πρόβλημα με την εικόνα της μητέρας του.
Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινε στο δημοτικό,
πέρασε η μητέρα του στο διάλειμμα να του πει ένα γεια. Ένοιωσε πολύ στενοχωρημένos.
«Πως μπόρεσε να του το κάνει αυτό»;… αναρωτιόταν…
Την αγνόησε, της έριξε μόνο ένα μισητό βλέμμα κι έτρεμε.
Την επόμενη μέρα ένας από τους συμμαθητές του φώναξε: «Εεεε, η μητέρα σου έχει μόνο ένα μάτι!.. Ήθελε να πεθάνει. Ήθελε να εξαφανιστεί. Όταν γύρισε σπίτι, της είπε: «αν είναι όλοι να γελάνε μαζί μου εξαιτίας σου τότε καλύτερα να πεθάνεις!». Αυτή δεν του απάντησε…
«Δεν μ’ ένοιαζε τι είπα ή τι αισθάνθηκε, γιατί ήμουν πολύ νευριασμένος», έλεγε αργότερα σ’ ένα φίλο του. «Ήθελα να φύγω από εκείνο το σπίτι και να μην έχω καμία σχέση μαζί της. Έτσι διάβασα πάρα πολύ σκληρά με σκοπό να φύγω μια μέρα μακριά για σπουδές… και τα κατάφερα, μα ήλθε κι έπιασε αυτή τη δουλειά στη λέσχη για να με βοηθάει… Δεν μπορούσε να πάει κάπου αλλού;…».
Αργότερα παντρεύτηκε. Αγόρασε ένα δικό του σπίτι. Έκανε δικά του παιδιά κι ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή του, τα παιδιά του, την γυναίκα του και τη δουλειά του!
Μια μέρα μετά από χρόνια απουσίας, όπως ο ίδιος της ζήτησε η μητέρα του πήγε να τον επισκεφτεί.
Δεν είχε δει ποτέ από κοντά τα εγγόνια της.
Μόλις εμφανίστηκε στην πόρτα, τα παιδιά του άρχισαν να γελάνε, θύμωσε επειδή είχε πάει χωρίς να του το ζητήσει και χωρίς να τον προειδοποιήσει.
Τότε της φώναξε: «πως τολμάς να έρχεσαι ξαφνικά στο σπίτι μου και να τρομάζεις τα παιδιά μου; Βγες έξω! Φύγε!».
Η μητέρα του απάντησε γαλήνια: «Αα, πόσο λυπάμαι, κύριε! Μάλλον μου έδωσαν λάθος διεύθυνση» κι εξαφανίστηκε, χωρίς να καταλάβουν τα μικρά πως είναι γιαγιά τους…Πέρασαν χρόνια και μια μέρα βρήκε στο γραμματοκιβώτιο του σπιτιού του μια επιστολή για τη σχολική συγκέντρωση της τάξης του από το δημοτικό σχολείο, που θα γινόταν στην πόλη πού γεννήθηκε… Είπε ψέματα στη γυναίκα του ότι θα έκανε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πήγε. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση των συμμαθητών, πήγε στο σπίτι που μεγάλωσε, μόνο από περιέργεια… Οι γείτονες, του είπαν ότι η μητέρα του είχε πεθάνει πρόσφατα. Δεν έβγαλε ούτε ένα δάκρυ. Του έδωσαν ένα γράμμα που είχε αφήσει γι’ αυτόν:
«Αγαπημένε μου γιέ, σέ σκέφτομαι συνέχεια. Λυπάμαι που ήρθα στο σπίτι σου και φόβισα τα παιδιά σου. Έμαθα ότι έρχεσαι για την σχολική συγκέντρωση κι ένοιωσα πολύ χαρούμενη. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να μην είμαι σε θέση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να έρθω να σε δω. Εγραψα αυτό το γράμμα να στο δώσουν αν δεν με προφτάσεις. Στεναχωριέμαι που σε έφερνα σε δύσκολη θέση και ντρεπόσουν για μένα όσο ήσουν μικρός. Βλέπεις… όταν ήσουν πολύ μικρός, είχες ένα σοβαρό ατύχημα κι έχασες το μάτι σου. Δεν θα μπορούσα να σε βλέπω να μεγαλώνεις με ένα μάτι. Έτσι σου έδωσα το δικό μου. Ήμουν τόσο υπερήφανη που ο γιος μου θα έβλεπε τον κόσμο με τη δική μου βοήθεια, με το δικό μου μάτι… Έχεις πάντα όλη την αγάπη μου.....Η μητέρα σου.»
.....την διάβασα πάνω απο 5-6 φορές ..και ξέρετε κάτι ? ...το ίδιο ρίγος και τρέμουλο νιώθω όταν την διαβάζω ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ...τα συμπερασματα δικά σας ...εγώ τον έκανα τον απολογισμό μου και αναλαμβάνω τις ευθύνες μου ... σ'αγαπώ Μαμά μου (αρκεί να ΜΕ ακουΣ καθημερινά ΝΑ ΣΤΟ ΛΕΩ )!!!
Ημασταν συμφοιτητριες στο οικονομικο κολεγιο μαζι , ετος 1993-'94..όλα τα project με σλαϊτς ,μαζι πηγαινοερχομασταν στην Πάντειο , μαζι στη βιβλιοθηκη , μαζι στις εργασίες ,μαζι σε λογους στα αμφιθέατρα.....
Εγω πιστό παιδι του Θεου με εξαρτημενη τη ζωή μου απο αυτό...δεν μπορω να κρινω εγω για μενα αν ήταν ή ειναι "καθαρη" η ζωή μου ετσι κι αλλιως βουτηγμένοι στην αμαρτία γεννιόμαστε ολοι μας ...
Φυσικά όπου ειχα ευκαιρία για το Χριστό μιλουσα ....για την αγαπη Του, για τις Αρετές Του , για την Καλοσύνη , για την Χαρα που γεμίζει τον κόσμο...με άκουγες χωρίς να πολυμιλας...ουτε καν με κοιταγες
Δυσκολα χρόνια για μενα στην Αθηνα ...δουλεια και σχολη και διαβασμα...και σιγά σιγά ήρθες και αραίωσες τελείως ...εξαφανίστηκες ..χωρίς μια λέξη ...
Αρρωστησες βαρια και μόλις το έμαθα σε επισκέφθηκα στο νοσοκομείο ..και εκεί συνέβει κατι που δεν το περίμενα . μου ειπες ξεσπώντας σε κλάματα και αναφιλητά :
<< Ξέρεις Μαρία εγω φταίω που δεν ξανασυναντηθήκαμε ...εγώ ημουν η αιτία.Σε ζήλευα ...ενω ειχες τοσα οικονομικα προβληματα χαμογέλαγες , ενω σε επαιρνε ο υπνος απο την κουραση εκει εσυ πάλι απο την αρχη.....παντα και μιλουσες για αγαπη ..και φρόντιζες κ για την ψυχολογια των άλλων ..Ζηλευα Τρομερα.!!! ..Ζηλευα το Θεό σου !!!
Εγω ειχα το αγορι μου και καθε βραδυ σε παμπ σε ταβερνες , σε χορους και ειχα περισσότερη ζωη απο σενα....Χαρά δεν είχα όμως και ουτε έχω....Ενώ εσυ ήσουν σχολη - σπίτι - μονη Πετρακη με τον πνευματικό σου - δουλεια , κι ομως χαμογελουσες καθε μέρα. Και μάλιστα οταν "κοπηκες"
σε ένα μάθημα ειχες πει : "έχει ο Θεός"!!!
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΗ ΧΑΡΑ ΣΟΥ ΜΑΡΙΑ !!
ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗ ΒΡΩ ΚΙ ΕΓΩ >>
αχ Αγαπημενη μου Αθηνά ...τη βρήκες απο τότε τη Χαρα ......και το χαμογελο σου με βλέπει απο κει ψηλα...και σήμερα Κυριακή 6 Νοεμβρίου ...κατι ήθελες να μου υπενθυμίσεις ...και σε ειδα μπροστα μου σε θυμηθηκα ...ειναι επειδη σταματησα να χαμογελώ ...και να μιλω για τη Χαρη του ...εχεις δίκιο ...εχω περασει τοσα ...να συνεχισω να χαμογελω ..οπως εκανα ...στο υποσχομαι !!!!
μου υπεθυμισες τη Δυναμη Της Ζωής ..μας !!!
σου χαμογελω Αθηνά μου !! σ'αγαπω πολυ !!
όμορφη η μερα σου και σε σενα !!!..καποια μερα θα τα πουμε απο "κοντα" !!!
το τραγουδι σου....και εκανες ΚΙ ΕΣΥ τα παντα για την αγαπη Αθηνα μου...!!
