Η ΧΩΡΑ ΜΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ ....!!!!(2012)

Σύμφωνα με έρευνες, το ποσοστό των αυτοκτονιών στην Ελλάδα κατά το 2009 ήταν από τα μικρότερα στον κόσμο, μόλις 2,8 ανά 100.000 κατοίκους (τότε που ακόμα «λεφτά υπήρχαν»). Το πρώτο εξάμηνο του 2010, αυξήθηκε κατά 40% και οι αριθμοί του   ΠΡώτου εξαμήνου του 2012, είναι ακόμα πιο δραματικοί.

Οι οικονομικές αλλάγες που έγιναν την τελευταία διετία στην χώρα μας, έφεραν τους πολίτες σε κατάσταση σοκ. Η χώρα του ήλιου και της θάλασσας, της χαράς και της αισιοδοξίας διαδέχτηκε την ψυχική «συννεφιά», τα προσωπικά αδιέξοδα, και συντέλεσε στην Ανάπτυξη των καταθλιπτικών συμπτωμάτων

Ο Κώστας Καντούνης αρθρογράφος στις 15-5-2012   

καταγράφει ότι κάθε εικοσιτετράωρο και μια αυτοκτονία 

καταγράφεται τις τελευταίες τέσσερις ημέρες σε Βοιωτία Και 

Εύβοια, με τους κατοίκους να κάνουν πλέον λόγο για  "ρυθμούς Γενοκτονίας"

Υστερα από τις δύο αυτοκτονίες  που έγιναν την Πέμπτη στο Δήλεσι (51χρονος ιδιοκτήτης καφετέριας
Αυτοπυροβολήθηκε) και στη Λιβαδειά (30χρονη
πήδηξε από το μπαλκόνι), τρεις ακόμη άνθρωποι έβαλαν
τέλος στη ζωή τους στην Αλίαρτο της Βοιωτίας, στη Χαλκίδα και στο Κουκάκι.

Στην Αλίαρτο αυτοκτόνησε ένας 51χρονος, πατέρας δύο 

παιδιών, τα ίχνη του οποίου είχαν χαθεί από το πρωί της 

Κυριακής. Η απουσία του και το γεγονός ότι δεν απαντούσε 

στις επίμονες τηλεφωνικές κλήσεις της συζύγου του την 

ανάγκασαν να αρχίσει να τον αναζητά στην περιοχή. Λίγες 

ώρες αργότερα η γυναίκα εντόπισε τη σορό του μέσα σε μια 

λίμνη αίματος. Οπως έγινε γνωστό, ο 51χρονος -που 

εργάζονταν σε βιοτεχνία που λειτουργεί στην Αλίαρτο 

Βοιωτίας- πήρε από το σπίτι του μια κυνηγετική καραμπίνα, 

βάδισε μια απόσταση 300 μέτρων και, όταν έφτασε σε ένα 

ερημικό οικόπεδο, αυτοπυροβολήθηκε, βάζοντας τέλος στη 

ζωή του. Στο σημείο έσπευσαν αστυνομικοί, που ερεύνησαν 

τον χώρο και απέκλεισαν την εκδοχή της εγκληματικής 

ενέργειας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 51χρονος δεν άφησε 

κάποιο σημείωμα, στο οποίο να εξηγεί τους λόγους που τον 

οδήγησαν στο απονενοημένο διάβημα. Παρά ταύτα, κάτοικοι 

της περιοχής δήλωσαν σε τοπικά μέσα ενημέρωσης ότι 

αντιμετώπιζε σοβαρά προσωπικά προβλήματα.

Το δράμα συνεχίστηκε χθες το μεσημέρι στη Χαλκίδα, με 

«πρωταγωνιστή» έναν 64χρονο, ο οποίος μπροστά στα μάτια 

των διερχόμενων οδηγών σκαρφάλωσε και πήδηξε στο κενό 

από την υψηλή γέφυρα της Χαλκίδας (σ.σ.: γέφυρα 

Ευρίπου). Οπως έγινε γνωστό, ο αυτόχειρας -που ήταν 

κάτοικος Αθηνών και πήγε στη Χαλκίδα με μοναδικό σκοπό 

να τερματίσει τη ζωή του- έπεσε σε ξηρά.

 

Στο μεταξύ, την Κυριακή ένας ακόμη άνθρωπος, 

«πνιγμένος» από τα χρέη, αυτοκτόνησε στο Κουκάκι της 

Αθήνας. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, πρόκειται για έναν 

30χρονο, ο οποίος έπεσε στο κενό από τον τέταρτο όροφο 

της πολυκατοικίας όπου διέμενε, επί της οδού Φαλήρου. 

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο 30χρονος είχε δική του 

επιχείρηση, η οποία αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά 

προβλήματα.

 

ΣΗΜΕΡΑ 24-5-2012
Σοκ προκαλεί η

είδηση της διπλής

αυτοκτονίας μιας

μητέρας και του

50χρονου γιου της

στο κέντρο της

Αθήνας. Ήταν λίγο

μετά τις 08.00 το

πρωί όταν η μικρή

γειτονιά στη

πλατεία Βάθη

πάγωσε Μια

90χρονη γυναίκα

με τον 50χρονο γιο

της ανέβηκαν στην

ταράτσα της πολυκατοικίας τους και βούτηξαν στο κενό χέρι

- χέρι. O θάνατός τους ήταν ακαριαίος. Επί τόπου έσπευσαν

δυνάμεις του ΕΚΑΒ και αστυνομικοί αλλά ήταν ήδη αργά.Ο

50χρονος, Αντώνης Περρής, ήταν μουσικός και

στιχουργός αλλά έμεινε άνεργος τα τελευταία δύο

χρόνια ενώ η ηλικιωμένη ήταν συνταξιούχος του ΟΓΑ

και αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Οι τελευταίοι στίχοι του 50χρονου που συγκλονίζουν και

δείχνουν την απόγνωση που το προκάλεσε η οικονομική

κρίση και επιρρίπτει ευθύνες στους ανάλγητους πολιτικούς:

"Μη μείνει απ´ αυτούς κανείς.

Τον κόσμο αυτό αν θες να φτιάξεις

πρέπει ν΄αλλάξεις τη δομή,

πρωτού λόγω της απραξίας μας

μας αφανίσει η παρακμή,

μας κυβερνούν οι λωποδύτες,

οι τραπεζίτες κι´ οι αγιογδύτες

κι´ όλοι τους οι υποτακτικοί.

Δίχως έλεος λοιπόν, δίχως οίκτο,

κτύπα τους πριν αφανιστείς,

γιατί αλλιώς μεσ´ στη μιζέρια

και μεσ´ στο άδικο θα ζεις,

δίχως έλεος λοιπόν, δίχως οίκτο,

μη μείνει απ´ αυτούς κανείς.

Λέει η εντολή ου αυτοκτονήσεις,

μα κατ´ ανάγκη αυτοκτονείς,

χτύπα τους πριν σε αφανίσουν,

εγκληματείς που αδρανείς,

της ηθικής μας απραξίας

όπως και της νωθρότητάς μας

πια ας μην είμαστ´ ασθενείς."

(Αρκετοί ήταν οι αναγνώστες που τον συνεχάρησαν με

σχόλια για το τραγούδι του και ο ίδιος απατώντας για

τελευταία φορά έγραψε με νόημα 
«διαδώστε το γιατί δεν

έχω πολλές μέρες ακόμα !!!!) 
Η τραγική αυτή είδηση έρχεται μία μόλις ημέρα μετά την αυτοκτονία 60χρονου στο Περιστέρι, ο οποίος αυτοκτόνησε, κόβωντας τις φλέβες του σε ένα παγκάκι.

Η ζωή μας τελειώνει " Στίχοι: Δημήτρης Χατζηδιάκος Μουσική: Δημήτρης Χατζηδιάκος Πρώτη εκτέλεση: Αθηναϊκή Κομπανία Φεύγουν τα χρόνια και θυμίζει η τροχιά τους σπίθες τη νύχτα που τις σέρνει ο βοριάς και το φορτίο τους σέρνουν στο πέρασμά τους πάνω στους ώμους μας στα φύλλα της καρδιάς Η ζωή μας τελειώνει καφενείο και ταβέρνα η ζωή μας τελειώνει μ'ήρωες του σινεμά η ρουτίνα μας κερνάει για να πιούμε άλλο ένα απ'τα χρόνια μας που φεύγουν γύρω μας ειρηνικά τόσο απλά, τόσο ρηχά τόσο συνηθισμένα. Τα χρόνια αλλάζουν αριθμούς και ταξιδεύουν μα δεν αλλάζουνε τα βάσανα για μας και το φορτίο τους αφήνουν όπως φεύγουν πάνω στους ώμους μας στα φύλλα της καρδιάς Η ζωή μας τελειώνει καφενείο και ταβέρνα η ζωή μας τελειώνει μ'ήρωες του σινεμά η ρουτίνα μας κερνάει για να πιούμε άλλο ένα απ'τα χρόνια μας που φεύγουν γύρω μας ειρηνικά τόσο απλά, τόσο ρηχά τόσο συνηθισμένα

********************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
πηγες στατιστικων : http://www.dimokratianews.gr  &  http://lamiastereanews.blogspot.com 
allaboutevia.blogspot.com 

τι γλυκιά πανάθεμά την που'ναι !!!!

Η αμαρτία μόνο αρχή έχει. Τέλος ίσως  ποτέ !!

Τελικά το περισσότερο

για το οποίο μπορούμε 

να ελπίζουμε


και τα καταφέρνουμε πολλές


φορές ...ειναι η 

αμαρτία ...


τι γλυκιά πανάθεμά την που'ναι !


**********

DO WHAT ..YOU FEEL !!!!

DO WHAT ..YOU FEEL !!!

Ένας σπουδαίος καλλιγράφος σχεδίαζε μερικά καλλιγραφήματα σε χαρτί ενώ ένας από τους ιδιαίτερα παρατηρητικούς του μαθητές, τον παρακολουθούσε στην εργασία.
Όταν ο καλλιγράφος τελείωσε, ζήτησε τη γνώμη του μαθητή του, που αμέσως του είπε ότι δεν είναι καλό.
Ο δάσκαλος ξαναπροσπάθησε μα ο μαθητής του και πάλι δεν ήταν ευχαριστημένος. Πάλι και πάλι ο καλλιγράφος σχεδίαζε το ίδιο σχέδιο, ενώ ο μαθητής απέρριπτε όλα τα αποτελέσματα. Τελικά, όταν ο μαθητής είχε την προσοχή του αλλού, ο δάσκαλος άρπαξε την ευκαιρία και γρήγορα σχεδίασε αυθόρμητα το σχέδιο. <<Ορίστε!>> του είπε
<<αυτό πώς σου φαίνεται?>> "Αυτό" αποκρίθηκε ενθουσιασμένος ο μαθητής "είναι ένα αριστουργημα!!"


 ΠΟΤΕ ΝΑ
ΜΗΝ ΜΑΣ ΛΕΙΨΕΙ Ο ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟΣ ΜΑΣ ...ΙΣΩΣ ΛΟΓΩ ΚΑΠΟΥ ΤΗΣ ΡΟΥΤΙΝΑΣ ΜΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΑΣΗ ΣΑΝ ΣΕ ΦΑΝΑΡΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ..ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ !!!

WHITNEY ...ALWAYS LOVE YOU...!!!

Ξεκίνησε το τραγούδι στην παιδική γκόσπελ χορωδία του Νιου Τζέρσεϊ στην ηλικία των 11. Αργότερα άρχισε να τραγουδά με τη μητέρα της σε νυχτερινά κλαμπ στη Νέα Υόρκη, όπου την ανακάλυψε ο επικεφαλής της δισκογραφικής εταιρίας Arista Records, Κλάιβ Ντέιβις. Η Χιούστον κυκλοφόρησε συνολικά επτά στούντιο άλμπουμ και τρία σάουντρακ, τα οποία όλα έγιναν διαμαντένια, πολυπλατινένια, πλατινένια ή χρυσά.  

Η Χιούστον ήταν η μοναδική καλλιτέχνης που κατέκτησε την κορυφή του Billboard 100 επτά συνεχόμενες φορές με τα τραγούδια "Saving All My Love for You"

 "How Will I Know",  "Didn't We Almost Have It All"
 "So Emotional" και  
"Greatest Love of All",
 

"I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)"(when the discotecks exist ..my favourite !!!!)
  

......dance with somebody who loves me .....

**************************


"Where Do Broken Hearts Go"

I know it's been some time

But there's something on my mind

You see I haven't been the same

Since that cold November day

We said wee needed space

But all we found was an empty place

And the only things I learned

Is that I need you desperately

So here I am

And can you please tell me (oh)

Chorus:

Where do broken hearts go

Can they find their way home

Back to the open arms

Of a love that's waiting there

And if somebody loves you

Won't they always love you

I look in your eyes

And I know that you still care for me

I've been around enough to know

That dreams don't turn to gold

And that there is no easy way

No you just can't run away

And what we had was so much more

Than we ever had before

And no matter how I try

You're always on my mind

So here I am

And can you please tell me (oh)

Chorus:

Where do broken hearts go

Can they find their way home

Back to the open arms

Of a love that's waiting there

And if somebody loves you

Won't they always love you

I look in your eyes

And I know that you still care for me

And now that I am here with you

I'll never let you go

I look into your eyes

And now I know, now I know

Chorus:

Where do broken hearts go

Can they find their way home

Back to the open arms

Of a love that's waiting there

And if somebody loves you

Won't they always love you

I look in your eyes

And I know that you still care for me

Chorus:

Where do broken hearts go

Can they find their way home

Back to the open arms

Of a love that's waiting there

And if somebody loves you

Won't they always love you

I look in your eyes

And I know that you still care for me

For me

You still care for me... 

***************************************
Το ντεμπούτο άλμπουμ της με τον τίτλο Whitney Houston που κυκλοφόρησε το 1985 έγινε το εμπορικότερο άλμπουμ από γυναίκα καλλιτέχνη τη χρονιά της κυκλοφορίας του. Το περιοδικό Rolling Stone το ονόμασε το καλύτερο άλμπουμ του 1986 και το κατέταξε στη 254η θέση στα λίστα του με τα 500 Σπουδαιότερα Άλμπουμ Όλων των Εποχών. Το δεύτερο άλμπουμ της με τίτλο Whitney (1987) έγινε το πρώτο άλμπουμ από γυναίκα καλλιτέχνη που έφτασε την 1η θέση την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του στο chart του Billboard 200.Η δημοτικότητά της σε δημοφιλή μουσικά charts καθώς και στο MTV επηρέασαν αρκετές Αφροαμερικανίδες γυναίκες τραγουδίστριες να ακολουθήσουν τα βήματά της.

"I have nothing ...live in South Africa 1994"

Share my life,
Take me for what I am.
'Cause I'll never change
All my colors for you.

Take my love,
I'll never ask for too much,
Just all that you are
And everything that you do.

I don't really need to look
Very much further/farther,
I don't want to have to go
Where you don't follow.
I will hold it back again,
This passion inside.
Can't run from myself,
There's nowhere to hide.
(Your love I'll remember forever.)

[Chorus:]
Don't make me close one more door,
I don't want to hurt anymore.
Stay in my arms if you dare,
Or must I imagine you there.
Don't walk away from me.
(No, don't walk away from me. Don't you dare walk away from me.)
I have nothing, nothing, nothing
If I don't have you, you (you, you, you./If I don't have you, oh, oo.)

You see through,
Right to the heart of me.
You break down my walls
With the strength of your love.

I never knew
Love like I've known it with you.
Will a memory survive,
One I can hold on to?

I don't really need to look
Very much further/farther,
I don't want to have to go
Where you don't follow.
I will hold it back again,
This passion inside.
Can't run from myself,
There's nowhere to hide.
(Your love I'll remember forever.)

Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε στην ταινία Ο Σωματοφύλακας (The Bodyguard) το 1992. 

Το σάουντρακ της ταινίας κέρδισε το 1994 το Βραβείο Grammy Άλμπουμ της Χρονιάς.

 Το πρώτο single "I Will Always Love You" έγινε το εμπορικότερο single όλων των εποχών από γυναίκα καλλιτέχνη στη ιστορία της μουσικής.

 Με το σάουντρακ, η Χιούστον έγινε η πρώτη τραγουδίστρια που πούλησε πάνω από 1 εκατομμύριο αντίτυπα μέσα σε μια εβδομάδα. Το σάουντρακ καταλαμβάνει τη 4η θέση στη λίστα με τα εμπορικότερα άλμπουμ όλων των εποχών.  Η Χιούστον συνέχισε να πρωταγωνιστεί σε ταινίες και να συμμετέχει στα σάουντρακ, συμπεριλαμβανομένων των ταινιών Επί Τέλους, Πού Πήγαν οι Αντρες; (Waiting to Exhale, 1995) και Φτερωτός Έρωτας (The Preacher's Wife). 

Το σάουντρακ της ταινίας Φτερωτός Έρωτας έγινε το εμπορικότερο γκόσπελ άλμπουμ στην ιστορία.Τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του τέταρτου στούντιο άλμπουμ της My Love Is Your Love (1998), ανανέωσε το συμβόλαιό της με την Arista Records. Κυκλοφόρησε το πέμπτο της στούντιο άλμπουμ Just Whitney το 2002 και το χριστουγεννιάτικο άλμπουμ One Wish: The Holiday Album το 2003. Το 2009, η Χιούστον κυκλοφόρησε το έβδομο και τελευταίο άλμπουμ της I Look to You.

Στις 11 Φεβρουαρίου 2012 ανακοινώθηκε ο ξαφνικός θάνατος της Χιούστον, σε ηλικία 48 ετών.^[10] Η Χιούστον είχε ολοκληρώσει τα γυρίσματα της καινούριας της ταινίας Sparkle, ριμέικ της ομότιτλης ταινίας του 1976. Η πρεμιέρα της ταινίας θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο του 2012.

"I will always love you "

If I 
Should stay 
I would only be in your way 
So I'll go 
But I know 
I'll think of you every step of 
the way 

And I... 
Will always 
Love you, oohh 
Will always 
Love you 
You 
My darling you 
Mmm-mm 

Bittersweet 
Memories 
That is all I'm taking with me 
So good-bye 
Please don't cry 
We both know I'm not what you 
You need 

And I... 
Will always love you 
I... 
Will always love you 
You, ooh 

I hope 
life treats you kind 
And I hope 
you have all you've dreamed of 
And I wish you joy 
and happiness 
But above all this 
I wish you love 

And I... 
Will always love you 
I... 
Will always love you 
[Repeat]

I, I will always love 
You.... 
You 
Darling I love you 
I'll always 
I'll always 
Love 
You.. 
Oooh 
Ooohhh

Rest In Peace 

"Τ'ανεργου το ΠΑΣΧΑ"...

...Ξύπνησε, μα είναι βαρειά τα βλέφαρα. Τα μάτια του δεν λεν ν'ανοίξουν. Δε μπορεί να μην το δεί και να μή το νοιώσει.Εγινε αλλοιώτικος ο Ευγένης .Πέντε μήνες χωρίς δουλειά κατάφεραν και του άλλαξαν ολότελα το χαρακτήρα.Θυμήσου τί καλά ήταν προτύτερτα. Ξύπναγε γύρω στις εφτά. Με σβελτάδα πεταγόταν πάνω. Πλυνόταν ,χτενιζόταν,ετοίμαζε το ζεστό του στο καμινέτο και κάνοντας τον σταυρό του ξεκίναγε για το μεγάλο κατάστημα στην Αιόλου. 

Εμποροϋπάλληλος.Δε μπορείς να την πεις άσχημη δουλειά.Ερχονται οι πελάτες όλος καλός κόσμος και σου μιλάνε και τους μιλάς με τα > και με το > .Συνέχεια τους χαμογελάς, τους βομβαρδίζεις με τα εμπορικά σου λόγια και τους καταφέρνεις να πάρουν το πουκάμισο σε ταιριαστό χρώμα με το κουστούμι τους τελευταία λέξη της μόδας, γερό μαλακό,να μή τσαλακώνει, να μη ξεβάφει, ν'αναπαυει πάνω του το μάτι....Ο πελάτης φεύγει υποχρεωμένος σου λεει με γεμάτο το στόμα ευχαριστώ που τον εξυπηρέτησες κι αφήνει στη θέση του τον άλλο ,που κι αυτόν θα πρέπει να τον πείσεις και να τον ικανοποιήσεις.

Σαν φθάσει το βράδυ, όσο κι αν σε κούρασε η ορθοστασία, έχεις ένα αέρα στο φέρσιμο και μπορείς να κοιτάς με καύχησι στα μάτια τον καταστηματάρχη.Για κοίτα τί εισπράξεις έχει σήμερα το τμήμα μου.!! Και ξέρεις το πρόσεξες ? δεν άφησα κανένα να μου ξεφύγει. Πάλαιψα μ΄όλα τα γούστα και τις ιδιοτροπίες και νίκησα.Ασ μην ήταν και πολύ εντάξει το μαγαζί ,ας έλειπαν ποιότητες και χρώματα ,εγώ νίκησα .Ετσι λές την καληνύχτα στους συναδέλφους και στάφεντικό και ξεκινάς ικανοποιημένος. Κάνεις την βόλτα σου ως το Σύνταγμα και βλέπεις τον κόσμο,τον καλό κόσμο της Αθήνας, περνάς πλάι του ολόθρος ,όμοιός του κομψός καλοντυμένος κι ούτε περνάει από το νου κανενός ότι κρατάς από χωριό κι ότι παιδί έσκαβες χωράφια ...

Σε παιρνούν για επιχειρηματία ή και επιστήμονα. Δεν είναι λίγο αυτό ε? ..Το μάτι σου ύστερα χορταίνει από τούτα τα φώτα που κάνουν εξωτικό το τόπο! Φώτα πράσινα, πορτοκαλιά, ρόζ γαλάζια κόκκινα. Με άνεση μπαίνεις και σένα κέντρο να πιεις μίαν αφρισμένη που κάκει "καλό".Καταλαβαίνεις? αυτό θα πέι πολιτεία!!

Τρίβει κάμποση ώρα τα μάτια. Τα ανοίγει. Κυττάει το μικρό ξυπνητήρι πανω στο τραπεζακι.Οκτω και μισή.Τινάζεται.Σήμερα πρέπει να πάει να πάρει το δώρο του από το ταμείο ανεργίας.Ετοιμάζεται γρήγορα. Πρίν ξεκινήσει πίχνει μια ματία γύρω του...Στο κρεβάτι σεντόνια , νυχτικά, κουβέρτες, μαξιλάρι, κουβαριασμένα διπλωμένα ,τον θωράνε ειρωνικά.Στο τραπέζι, 2 παλιοεφημερίδες μόλις αφήνουν να φαίνεται το καμινετο που 'χει γύρει κι από μέρες παραπονιέται οτι δεν έχει οινόπνευμα.Στη μοναδική καρέκλα ,από τη μεριά κρέμεται το παλιό παντελόνι π'αγγίζει τ'ασκούπιστα πλακάκια απ'την άλλη στραπατσαρισμένο το σακκάκι.Στη γωνιά πεταμένα τ'άπλυτα δυο εβδομάδων.

ΑΪ. και νάταν κάπου κρυμμένη να βλεπε όλα τούτα η κυρά -Νίκη,η μάννα του.!!..Κατεβαίνει πηδηχτά τη στενή σιδερένια σκάλα.Ούτε θυμήθηκε να χαιρετήσει τη μισοσκότεινη σοφίτα του...Κάπου εκεί κοντά στο Πολυτεχνείο λεει πρέπει να βρεθεί...

Εφθασε λαχανιασμένος.Αλλοίμονό του ,τί κόσμος είναι αυτός !!!Χιλιάδες , μυρμήγκια.Ακούει κάποιον μπροστά του να υποστηρίζει πως αν τελειώσουν ως τις τρείς πρέπει να ναι ευχαριστημένοι.!! Ως τις τρείς?? Κι είναι και νηστηκός ειναι κ στεναχωρημένος .Ως τις τρείς...!!!

... Περιμένει.Δε μένει τελευταίος.Πίσω του φθάνουν κι άλλοι.Κι άλλοι.Κουράζεται να κοιτάει πρόσωπα αχνά.Είναι γέροι ,ειναι παιδιά, είναι γυναίκες.όλος αυτός ο λαός άνεργοι,είναι πεινασμένοι. Όλοι περιμένουν ξεροκάμματο ,για να κάνουν Πάσχα. Σφίγγει τα δόντια του και δε μιλάει.Καταπίνει την πίκρα του ο ΕΥΓΕΝΗς.Ενας πλάϊ του κόβει στη μέση ένα τσιγάρο και ζητάει φωτιά ν'ανάψει.Ο νεαρούτσικος μπροστά του ίδρωσε ..ειναι κι αυτός ο ήλιος ..της Άνοιξης ..τί σχημα οξύμορο ..θα πρεπε να ειναι χαρουμενος που ηρθε η Άνοιξη ..αλλα...

--Καλά να πάθω μουρμουρίζει μια κοπέλα πίσω του.Τί ήθελα εγώ ν'αφήσω το χωριό μου που χα του Θεού τα καλά? Μάρεσε η Αθηνα, καλά να παθαίνω. Γύρισε και κοίταξε τη νέα . Ήταν ενα κοριτσάκι χλωμό με ξάσπρουλα χείλη, με βαθουλωμένα ματια.Τ'είχε και μίλησε πάλι ??...Παει σφηνώθηκε για τα καλά ο λόγος της στο μυαλό του.""Καλά να τα παθαίνω.."" Στέκει μαζεμένος με τα χέρια στις τσέπες του σακακιού ..γιατί κανει κρυο ...ξαφνικά.Μακάρι να μπορούσε να κλείσει τ'αυτιά.Δε θέλει να βλέπει , δε θέλει να ακούσει ο Ευγένης. Θέλει να φύγει μακρυά από τούτη την ανθρωποθαλασσιά που βουρή τον κυκλώνει.Θέλει...Μα να, τον αρπαζουνε της μνήνης τα φτερά.

--Καλά να τα παθαίνω...Τί ηθελα εγώ να αφήσω το χωριό μου?? 

Τ ο χωριό μου...Ο Ευγένης γεννήθηκε Ο Ευγένης μεγάλγωσε σε χωριό ,στο χωριό του. Α, το χωριό του!!!!! ....Φτωχό ,ξενητεμένο παιδί ,προγόνι της Αθηνας....Μιλάει η φαντασία του, κοίτα φθάσαμε.Το βλέπεις? Το γνωρίζεις? Είναι το σπίτι σου. Εδώ που έπειζες παιδάκι.!! ...Να η μυγδαλιά η συκιά, η κερασιά.Να το βουνό σου με τις ελιές. Τα βλέπεις??...Εδώ ναι αμετακίνητη, σεβαστή πάντα, η "στενόμακρη σταχτόμαυρη εκκλησία" κληρονομιά των ανθρώπων του εικοσιένα.Πιό δώθε το σπίτι ψηλό του παπα-Βαγγέλη. Με τον παπα είχες φιλίες Ευγένη .Το θυμάσαι? Μικρό-μικρό σ'έμπασε στα άγια των Αγίων. Σ'έντυνε παπαδάκι, σ'εβαζε να διαβάζεις το ψαλτήρι να κόβεις τάντίδωρο, να ετοιμάζεις θυμιατό....Αργότερα σέστειλε στο ψαλτικό να βοηθάς τον Στέφο τον ψάλτη. Και το Πάσχα....Κάθε χρόνο το Πάσχα πηγαίνατε και ανοίγατε μαζί σύ κι ο παπάς την εκκλησιά σας. Όχι λάθος πάντα σας περίμενε στην πόρτα κι η θεία Γιανναινα, που άναβε τα καντήλια..Επειτα η γλυκεια μεταλλική φωνή του Ευγένη θα γέμιζε τον ιερό  Ναό."Επεσκέψατο το υμμάς εξ'ύψους ο Σωτήρ ημών.." "Τη Υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια..." Τί όμορφα ,τί αξέχαστα ψάλματα!!!

Η ώρα του Ευγενη όμως ήταν εκείνη ,που γλυκοκέλαδο πουλί θα τραγουδούσε τον Απόστολο. Ηταν μικρός ο Απόστολος και τον ήξερε απ'εξω ο Ευγένης.Κοινονουσαν όλοι στην οικογενεια Μέγα Σαββατο..Χριστος Ανέστη!! . Τι καλοί ευτυχισμένοι χαρουμενοι καιροί!!Τ κάθε τι στο χωριό σου Ευγένη ήταν σημάδι ψυχικής απλότητας και χαράς.

Κι όμως τ'αρνήθηκε το χωριό του ο Ευγένης. Γιατί? Στην αρχή όταν με τους ρευματισμούς του ο πατέρας τον σταμάτησε απο το Γυμνάσιο δυσκολεύτηκε. Ξέρει τί θα πει άμαθο παιδί να βγεί στο κάμπο να πιάσει στα χέρια τ'αλέτρι και το τσαπί.!! Ετρεχε ο ιδρωτας .πιάνοντας το κορμί, έπεφτε στο κρεβάτι με την ιδέα πως θα χε τη δύναμη να ξανασηκωθεί.Όμως την άλλη μέρα ξανά θα γευόταν το μόχθο της αγροτικής ζωής.Αυτό στην αρχή.Γιατί  έπειτα συνήθισε.Γρήγορα τον αναγνώρισαν τα χωράφια, τον αγάπησαν τα σπαρτά, έγιναν φίλοι του τα δέντρα κι όλα τους πρόθυμα κι ακουραστα δούλευαν γι'αυτόν και του έδιναν πλούσιο καρπό. Τα θυμάσαι όλα αυτά Ευγένη?? Όλα πήγαιναν καλά.Παντρέψε μικρή-μικρή την αδελφή του κι έμεινε δική του η καλή τους περιουσία. Δικό του το χαμηλό μα ευρύχωρο και περιποιημένο σπίτι, δικιά του η αποθήκη με τα κρασιά ,το λάδι, το γέννημα. Δικά του τα ποτιστικά χωράφια και το περιβόλι πλάι στον μυλαυλακο!!Όλα δικά του. Όμως τον γελασαν τα δυο χωριανάκια που ανέβηκαν στην Αθήνα.Ερχονταν καλοντυμένα τα καλοκαιρια , άσπρα-ασπρα με μαλακά χέρια με τρόπους..πολιτισμένους!! Κοίτα σκεφτόνταν τί κατάφεραν τουτοι.Κοίτα κι ήσαν φτωχότεροι του, και δεν ήξεραν και τα δικά του γράμματα....Κοίτα...Τον πλευρισαν εκείνο το καιρό οι φίλοι.

Ευγένη με τ'όσα γράμματα, με τόση περιουσία, να χώνεσαι στη λάσπη, να σε ψήνει ο ήλιος, να σε δέρνουν οι αγέρηδες, να σε μουσκεύει η βροχή...ΚαΗμένε Ευγένιε έλα μαζί μας στην όμορφη Αθήνα....Πούλησέτα κι έλα να γίνεις άνθρωπος έλα....

Τον έπεισαν οι φίλοι. Όμως δε βιάστηκε .Θα πήγαινε με σχέδιο.Άφησε να γυρίσω πρώτα από το στρατό σκεφτόταν και θα τα κονονίσω μια χαρά.Και τα κανόνισε. Όταν πήρε το απολύτηριο του στρατού ούτε γύρισε να δεί τους γονιούς του στο χωριό. Αμέσως έπιασε δουλειά στο εμπορικό του συγχωριανού του.Ήταν ενθουσιασμένος απο την καινούργια του ζωή.έτρωγε καλά.Ντυνόταν καλά.Έκανε την Κυριακή όμορφες εκδρομούλες.Τώρα θα πεις δεν έλειψαν και οι δυσκολίες...Τ'αφεντικά του χωριού τον ήθελαν δούλο...Τ'οχτάωρο της δουλειάς κατάφεραν να του κάνουν 12ωρο .Και καθε φορά του πέταγαν ότι ήταν και ο ευεργετες του...!!!! Τού δωσαν λέει δουλειά στο μαγαζί τους ενώ δεν είχε ιδέα από εμπόριο τον απάλλαξαν απο την αξίνα.Δεν του άρεσαν καθόλου αυτά.Εκανε όμως υπομονή σχεδόν 2 χρόνια Όταν έμαθε καλά τη δουλειά τραβηξε γι άλλο μαγαζί. Εμεινε δω να ζει ξένοιαστα άλλα δυο χρόνια. Μα μια μέρα πήραν κάποιον δικότους τα νέα αφεντικά και τον απέλυσαν ...!!Ευτχώς για ένα εξαμηνο ακουμπούσε στο ταμείο ανεργίας αν και με είκοσι δραχμές την ημερα δε ζείς.Θέλεις, βλέπεις , νοίκι , φαϊ ...έφαγε τον τόπο να βρει δουλειά μα τίποτε .Χτύπησε του κόσμου τις πόρτες. Μα μόνο υποσχέσεις είσπραττε ,πολλές υποσχέσεις. Ετσι κοντεύει να συμπληρωθεί σωστός χρόνος ανεργίας. Σε αυτό το διάστημα καταπιάστηκε με κάτι ψευτοδουλίτσες ,πήγαινε και εργάτης όπου τύχαινε. Και τώρα στερνή του ελπίδα τούτο το δώρο. Η ψυχλη του αγανακτεί.Τί θια κάμει έπειτα? Τ αβάζει με τους γέρους του. Τους έκαμε χρυσούς να τα πουλήσουν στο χωριό να ρθουν να μείνουν μαζί του ν'ανοίξουν μαγαζί να κάνει σπίτι. Μα εκείνοι είναι πεισματάρηδες .Πού να υποχωρήσουν.

 !!! Πατέρας και μάνα τα ίδια γράφουν. "" Ευγένη μας βασανίζεις παιδί μου Δεν το χωράει ο νους μας από αφεντικό , που ήσουνα να γίνεις υπηρέτης. Το έχουμε μεγάλη ντροπή να γυρίζεις τελευταία χωρίς δουλειά ξενος κι έρμος σε ξένο τόπο Ελα στα συγκαλά σου Ευγένιε και γύρισε στο σπιτάκι σου .Ελα στους γονιούς σου παιδάκι μου, κοντα. Γιατί μη φανταστείς ποτέ, πως εμείς θα πουλήσουμε μιας σπιθαμής γης .Βγάλετο αυτό από το μυαλό σου. Σαν πεθάνουμε..."""

(Μ.Φ.)

καλό Πάσχα!!